Twee weken in Urubamba

Buenos días! Sábado 13 abril 2013 

Ik zit al bijna twee weken tussen de peruanen en ik heb het hier prima naar me zin! Ik ga elke dag naar school, maak braaf m'n huiswerk en daarnaast leer ik nog extra vocabulario, ik ga vroeg naar bed, drink geen alcohol, doe aan yoga en volg salsa lessen, eet gezond en ja ja Liza is al bijna twee weken gestopt met roken! 

Afgelopen dinsdag ben ik met Wimmie naar in Cusco naar de immigratiedienst geweest. Helaas zonder resultaat! Dus ik moet in juli voor een paar dagen het land uit en als ik daarna weer Peru in ga,  krijg ik bij de douane weer 90 dagen. Zodoende wordt dat een verplicht weekendje Bolivia, achteraf gezien niet heel vervelend! Na het bezoekje aan de immigratiedienst zijn we naar een grote markt geweest. Souvenirs gekocht voor het thuisfront en aangezien ik me in het afdingen aardig kan vinden, heb ik alles voor een spotprijsje gekocht! Trots op m'n gekochte spulletjes liep ik samen met Wimmie door Cusco opzoek naar een leuk, goedkoop restaurant om te lunchen. Uiteindelijk in een achteraf steegje vonden we een klein restaurantje waar we soep, rijst, mais en gilatine hebben gegeten voor 8 soles! (€2,40) Aangezien Laura zondag komt en ik zo blij ben dat ik niet meer de enige ben in het huis, heb ik slingers gekocht en ballonnen met Bienvenida (welkom) erop. Na deze productieve dag zijn we weer richting het punt gelopen waar de busjes vertrekken naar Urubamba. We waren een van de eerste die in het busje stapten. Helaas gaat de bus hier pas rijden totdat er geen mensen meer bij passen en geloof me, in elk klein hoekje past nog een peruaan! Dus na meer dan een half uur wachten en het busje VOL zat, konden we eindelijk vertrekken. Na dik een uur rijden kwamen we aan in Urubamba, daar hebben we nog wat gegeten bij een restaurantje, m'n was opgehaald bij de wasserette en die avond ben ik vroeg naar bed gegaan. Helaas was die nacht imodium m'n beste vriend. 

De volgende morgen werd ik al vroeg wakker en sprong onder douche en ondertussen zong ik mee met Wonderwall- Oasis. Daarna snel m'n schooltas ingepakt en met een broodje kaas in m'n hand liep ik richting school. Na m'n les heb ik een internetcafé opgezocht om te skypen met mama en papa. Om 16:00 uur had ik een afspraak met Peruaan Marco, om hem engelse les te geven. Die avond had ik om 20:00 uur salsa les. Wat een heerlijke les! Twee uur gedanst en genoten van de muziek. 

De rest van de dagen verliepen voorspoedig. Alleen vrijdag had ik yoga. Ik kwam heel ontspannen uit m'n les, stapte in een overvol busje en toen ik vanaf de terminal naar huis liep, sprak een jongen me aan. Hola, nosotros amigos? Een hele vreemde jongen. Uiteindelijk Liep hij mee naar m'n huis en wilde met me mee naar binnen. Dus ik heb hem boos aangekeken en uiteindelijk nadat ik hem een verkeerd e-mailadres had gegeven kwam ik van hem af. De meeste mensen hier zien blanken als rijk en welvarend dus doen ze er alles aan om een vriendschap te sluiten.

Vandaag is het zaterdag 12 april en het is de dag van het kind.
Er werd vandaag door een Nederlandse vrouw die hier een stichting heeft opgestart een feestdag georganiseerd voor alle kinderen van Urubamba. Wimmie, Raymi, de neefjes van Raymi en ik zijn een kijkje gaan nemen. Aangezien ik samen met Wimmie het plan heb om een dag te organiseren op 1 juni voor alle kinderen van de kleuterscholen in en rondom Urubamba. Daar zit heel veel werk in omdat het waarschijnlijk om 18 scholen gaat. We willen dans, zang, toneel, sport en spel, acrobatiek, ijsjes voor de kinderen enz. organiseren. Anneke (Bernardus) voor jou maak ik een foto van de kids met een ijsje in de hand voor op je kantoor. :)  In totaal 18 komen er onderdelen. Dat wordt vast een geweldige dag! Dus de komende 1,5 maand zal ik druk bezig zijn met de voorbereidingen. Aangezien alles hier gaat op Peru tijd, wordt dat niet altijd even makkelijk. Vandaag hebben we al ideeën opgedaan over hoe we het wel en hoe we het niet willen. Wimmie had 's ochtends broodjes met kaas gemaakt voor tussen de middag. Rond 12 uur hadden we die opgegeten. Toen zag Raymi kip voorbij gaan. Uiteindelijk kon je een bord met kip, mais en aardappelen kopen voor 7 soles. We zochten een plaatsje op de grond en aten met onze handen. (heel normaal hier) Na de derde hap van mijn aardappel zag ik dat er een worm in zat. Dat was dan gelijk ook de laatste hap van m'n lunch. Toen we weer terug liepen werden we uitgenodigd door het hoofd van de stichting om met de rest van de organisatie te lunchen. Ze heeft een school, medicare centre, hotel en ze is een van de mede oprichters van het NL blad Happiness. Goed voor elkaar dus! Het is heel onbeleefd om eten af te slaan in Peru. Daar zaten we weer, met een bord vol eten voor ons neus. Lunch nummer 3 van deze dag. Toch maar gedaan alsof het lunch nummer 1 was en elke hap eten met een lachend gezicht opeten, wetend dat je elk moment kan ontploffen. Na de lunch voorzichtig met een overvolle buik opgestaan en na dikke zoenen en een bedankje richting huis gestrompeld. 

Maandag begin ik met het project. Ik heb m'n introductiespel voor de kinderen al voorbereid en ik kan niet wachten om mijn klasje te ontmoeten! Momenteel zijn er onafgemaakte toiletten, dus dat wordt waarschijnlijk ook een project. Hygiëne is zo belangrijk! Dus ik wil daar samen met de locals wasbakken met zeeppompjes en goede toiletten plaatsen.